Kavana Sarma Kaburlu – Sarada Anuvakkulu

All Rights Reserved

kaluvakolanu sadananda and kalipatnam Rama Rapo

నిన్న ఆది వారం 15-04-౨౦౧౨ నాడు కలువకొలను సదానంద గారికి చర్చ సాహితీ సంస్థ పురస్కారం అండ చేసాము అది కాళీపట్నం వారి చేతులమీదుగా అండ చేయవలసిన పురస్కారం. ఆయన ఆరోగ్య అభావము వలన రాకపోతే నేను సదానంద గారికి ఆ పురస్కార్ఫం ఇవ్వటము నాకొక గౌరవము . రామారావు గారికి కలువకొలను వారికి కొన్ని పూలికలు కొన్ని తేడాలు ఉన్నాయి.
ఇద్దరు చిన్న తరగతులకి పాఠాలు చెప్పిన గురువులే నాకు కాళీపట్నం వారు పాఠాలు చెప్తే మధురాంతకం నరేంద్ర గారికి సదానంద గారు చెప్పారు
ఇద్దరు వినయ సిలురే.ఇద్దరు గొప్ప రచయితలే . ఇద్దరికీ ఆలస్యము గానినా ఎన్నో పురస్కారాలు వచ్చాయి
ఇద్దరు గాంధీ నెహ్రు సిద్ధాంతాల మీద కతులు వ్రాసారు కలువకొలను వారు తాతాదిగిన బండి బంగారు నడచిన బాటా అంటూ వారిద్దరి సిద్ధాంతాలని ఇతర్లు ఇప్పుడు ఆచరించటం లేదని బాధపడుతూ వ్రాస్తే యజ్ఞం , కుట్ర అంటూ అవి డబ్బు అధికారం ఉన్న వారికే ఉపయోగపడతాయని నమ్మి కాళీపట్నం వారు వ్రాసారు
నేను చిన్న బిద బడి పంతులిని అని కాళీపట్నం వారంటే నాకు డబ్బున్న వాళ్ళంటే బెదురు అని కలువకొలను వారు అంటారు.కాని వాలిద్దరికి , ఇతర్లకి వారంటే భయ భక్తులని తెలుసు ఇద్దరు అటువంటి శిష్య కోటిని సంపాదించుకున్నారు . ఇద్దరికీ అనురాగావతు;లు అణుకువ కలవారు సేవలు చేసేవారు ఐనా భార్యలు ఉన్నారు
కలువ కొలను వారికి వ్యంగ్యం హాస్యం రెన్దూ రచనల్లో నే కాక మాటల్లో కుడా ఉంటే కాళీపట్నం వారికి రచనల్లో కొద్దిగా సభల్లో మాట్లాడేటప్పుడు పూర్తిగా లోపిస్తే
ఆప్తుల మధ్య ఉన్నప్పుడు పుష్కలం గా ధైర్యం గా బయటికి వస్తాయి
ఇద్దరు మహా రచయితల గురించ ఈ కొద్ది వాక్యాలు

Written by kavanasarma

April 16, 2012 at 3:44 am

Posted in Uncategorized

One Response

Subscribe to comments with RSS.

  1. It is interesting you tried to compare two great Telugu story writers. Like the writers we also belong to the same class of BEEDA BADI PANTULU. I read some of their stories and appreciated them both in style and substance. I personally feel Ramarao garu has an academic approach of a theoretician. Sadananda garu builds from the perceptions at the grass route level. Both are steeped in native culture. Gandhi and Nehru
    were models in their time – who later became irrelevant as times changed – and in my view both are examples of leadership inadequacies and solid failures when we look back. But at that time they had lot of aura and provided the yardsticks.
    To make a real comparison with respect to their craft – may be, we have to use parameters like you mentioned – brevity, suspense, focus, subject, and style.- on brevity and suspense I rate Sadananda better,
    on focus equal and on subject and style Ramarao better. This based on my memory of stories read long time ago without a critical look.
    As human beings, you know both of them better and I cannot make a comment.

    V V S Sarma

    April 16, 2012 at 6:24 am


Comments are closed.

%d bloggers like this: